Beste SurvivalKoen lezers,

De afgelopen tijd is het weer behoorlijk druk geweest.
Veel dingen meegemaakt en tijden zijn gevlogen.
Kerst en Oud en Nieuw zijn voor dat je het beseft al voorbij.
Op dit moment zijn we aan het varen naar de Filipijnen waar we
hopelijk dinsdag morgen aankomen.
Dan is het voor mij nog maar 5 weken voordat ik weer na 2 jaar huiswaarts keer.
Terug naar Nederland na een bewogen tijd van 2 jaar.

Onze Hemelse Vader is flink met me aan de slag geweest,
en daar ben ik ontzettend door gegroeit, gezegend en daar
mag ik alleen maar dankbaar voor zijn.

Kerst en Oud en Nieuw in Singapore waren een bijzondere tijd.
We waren als Logos Hope deel van een shoppingvestival
waar de allerdaagse mensen van Singapore naar toe komen.

We hebben daar de kans gekregen om openlijk van het kerstverhaal te kunnen getuigen.
Mensen kunnen vertellen over kerst en de daadwerkelijke betekenis.
Het was een enerverende tijd.

Nu gaan we naar de Filipijnen.
Dit land staat in scherp contrast met de welvaart in Singapore.
Zo hebben we als Logos Hope door de tijd de mogelijkheden
om arme mensen in hongersnood/geldnood te helpen,
maar ook in de wat rijkere gebieden aan geestelijke imput.
Zo heb ik echt leren inzien en ervaren dat er overal diverse van nood zijn.

Blessings.
Koen

God is de maker van Relaties!

De afgelopen periode in het leven van Logos Hope heb ik weer heel wat mogen ervaren. Soms is het best wel veel om even te behappen. Ik vergelijk het leven met als naam Logos Hope wel eens als een rollercoaster. Er gebeuren zoveel enerverende dingen, interculturele gemeenschap, locale mensen ontmoeten, contacten opdoen met crewmembers, maar bovenal de rust en vrede behouden en ervaren in het leven dat God ons geeft. Hij houdt ons in stand. Hij is onze Vader die elke dag opnieuw weer iets moois voor ons in gedachten heeft. Uitdagingen, lastige situaties, moeilijkheden, genieten, enerverende momenten. Hoogte en dieptepunten kunnen soms elkaar dan wel eens in een korte tijd afwisselen maar juist ook opbouwen.

Ik ervaar God in zoveel dingen. Ik zie zijn creatie en ik zie steeds meer en meer van zijn mooie plan voor een ieder in dit leven. Persoonlijk mag ik het meer en meer gaan ervaren maar het echt compleet begrijpen blijft vaak moeilijk. Ondanks alle uitdagingen die overigens vaak erg boeiend en interessant zijn ben ik zo dankbaar en overweldigend blij met Zijn aanwezigheid. Het leven maakt het waard om van iemand te mogen zijn. Wetende dat je bedoeld bent met een doel in dit leven. Het is niet toevallig dat we hier op aarde zijn geplaatst. Onze Levende Vader in de Hemel heeft een levenslange en levendige relatie met ons voor ogen.

Het is zo mooi om te zien wat God me wilt laten zien door deze tijden heen aan boord van de Logos Hope. Landen en culturen ervaren. Zien hoe God werkt in diverse soorten persoonlijkheden en uiteenlopende karakters. God heeft me echt laten inzien dat Hij net zo goed de Vader is van een Afrikaan, Europeaan, Aziaat of iemand van de Arabische Wereld. Persoonlijk kan ik er allang niet meer bij. Soms kan ik zo intens genieten van God in de dingen die Hij alleen al in een mensenleven doet. En dan gelijk kan ik me soms ook zo’n zorgen weer maken. Maar aan het einde van de dag weet ik elke keer weer. Leg het maar weer voor aan je Vader, daar waar Hij er mee aan het werk gaat. Probeer het niet van jezelf te laten afhangen, nee ga ermee naar Hem die jou heeft gemaakt en heeft bedoeld.

Azie!!

In deze periode zijn we in het wereldgedeelte met de naam Azie. Om nog precieser te zijn in Port Klang en Kuching. De afgelopen periode in deze havens heb ik weer heel wat mooie en uiteenlopende dingen mogen ervaren. Een van de hoogtepunten was echt wel dat mijn vriendin is langsgeweest. Het was zo bijzonder en zo onwerkelijk tegelijk om haar in het leven aan het einde van de wereld opeens naast je te hebben staan. Om eerlijk te zijn sta ik nergens meer gek van op te kijken als het betrekking heeft over God en mijn relatie met Hanneke. Hoe God hierin werkt, hoe Hij ons in contact heeft gebracht en hoe Hij er mee aan de slag is gegaan. Over een periode van 16 dagen is mijn vriendin langsgeweest en in deze tijd heeft ze mogen ruiken en ervaren hoe en wat het is om aan boord van dit schip te mogen zijn en te mogen ervaren hoe dit leven LEEFT! Ze heeft uiteenlopende contacten mogen opdoen met bemanningsleden, verhalen mogen horen, actief mogen zien en ervaren wat dit alles inhoud, de praktische kanten maar ook zeker de geestelijke kanten van dit alles.

Penang: Als bemanning zijn we in totaal 6 weken in deze haven geweest. We hebben de mogelijkheid gehad om met veel Malee mensen te spreken. Het doet me erg goed om te zien en te ervaren dat ook hier vele mensen ons weten te vinden en dat ook hier de organisatie door de jaren heen naam heeft gemaakt. Iedereen weet van de bookship en van Doulos maar Logos Hope is voor de mensen een nieuwe ervaring. Het biedt zoveel meer dan dat de mensen gewend zijn geraakt aan boeken. Allerlei activiteiten, conferencies, evenementen, boeken etc. Het is voor de locale mensen ook altijd een hele beleving om in contact te komen met zoveel verschillende nationaliteiten.

Port Klang: Op dit moment zijn we iets meer dan een week in deze haven. Deze haven is ongeveer een half uur rijden voor de dichts bij zijn de huizen waar mensen daadwerkelijk wonen. De zondagen zijn extreem druk met 9.000 mensen! Bijna al deze mensen komen van de stad Kuala Lumpur.

Persoonlijk gaat het nog steeds erg goed met mij.
Ik merk wel aan mezelf dat ik gefocust wil en moet blijven op de locals maar dat het ook best wel wat van me kost aan energie om in elke haven opnieuw weer zoveel mensen te ontmoeten. Het is een geweldige ervaring en elke keer weet ik me weer zo gezegend dat ik dit werk van en voor God mag doen. Mijn motivatie blijft en is om in contact te blijven met locals overal dat ik kom en om iets van God door te mogen schijnen door mijn leven heen. Mijn werk als chauffeur doe ik ook met volle enthousiasme en inzet. Het is zo bijzonder ook om zoveel mensen van de organisatie te mogen blijven ontmoeten over heel de wereld. Overweldigend is het ook om samen met andere organisaties te werken tijdens onze verblijven in de verschillende landen. Het is niet alleen onze organisatie, we doen het met zijn allen.

De komende periode gaat ook erg leuk worden!! Mijn vriendin komt me bezoeken voor 16 dagen!! Ja, dat is een hele tijd maar ook een tijd om elkaar weer te herontmoeten! Willen jullie als lezers van Survivalkoen voor me meebidden en aan ons denken gedurende deze tijd? Alvast hartelijk dank en Gods onmisbare zegen toegewenst. Blessings..

NIEUW SEIZOEN!

Het is inderdaad tijd voor een nieuw seizoen aan boord de Logos Hope. Nadat we Sri Lanka en India achter ons hebben gelaten, met de mensen nog steeds in onze gedachten en gebeden zijn we nu aangekomen in het wereldgedeelte AZIE!

Om precies te zijn in Malaysie (Penang)! Ik merk persoonlijk aan mezelf dat het zo’n andere cultuur weer is en toch ook weer even switchen in mijn gedachten. Onderweg naar Malaysia toe hebben we aan boord orientatie training gehad over de mensen, cultuur, geloven, waarde en normen etc dat was erg leerzaam en waardevol.

Ik ben pas zoals jullie weten begonnen aan een nieuwe werkplek aan boord. Ik ben sinds afgelopen haven een van de chauffeurs aan boord en daarnaast doe ik de administratie voor de busjes en auto’s aan boord en help ik mee in de service verlening aan boord achter de servicedesk. In eerste instantie moest ik even flink wennen aan deze combinatie maar ik zag hiervan ook wel weer de nieuwe uitdaging van in. Persoonlijk heb ik echt de roeping van God ontvangen om in dit gedeelte van het schipsleven deze rol op me te nemen, mede gezien de noodzaak die er was om een persoon te hebben die de mensen naar o.a. het ziekenhuis, vliegveld etc wilt brengen. Het bijzondere aan deze plek in de ministrie is dat ik de eerste persoon ben die nieuwe mensen die aan boord komen zien! Ik ben het eerste gezicht dat ze zien en ervaren en daarbij een belangrijke schakel in de eerste indrukken die mensen opdoen. Ik sta de mensen op te wachten op het vliegveld bij aankomst en ik probeer ze een welkom te geven die ze ook echt hartwarmend mee kunnen dragen. Daarnaast heb ik de zegen dat ik ook de laatste persoon ben die mensen zien als ze het schip weer verlaten. Ik breng dan de mensen naar het vliegveld en tijdens de bus of autorit daarnaar toe kan ik ze nog de laatste woorden meegeven of een steun voor ze zijn of aanmoediging. Ik zie daarom echt wel de waarde in van deze plek die ik in dit nieuwe seizoen mag bekleden.

Aankomst in Penang: De avond dat we aankwamen in Penang kan ik me nog herinneren als vandaag! Ik was nog even in de office bezig om de planning af te ronden voor de volgende dag met betrekking tot het aantal mensen dat we die dag van het vliegveld zouden ophalen. Een nieuwe groep mensen die aan boord komen voor een Step programma voor 3 maanden arriveerden namelijk de volgende dag. Tijdens de laatste details kreeg ik een page (oproep) door het schip of ik even bij de Servicedesk wilde komen. Ik verliet mij werkplek en begaf me naar de Servicedesk. Onderweg naar de Servicedesk kwam ik al achter de reden.. er waren diverse mensen aan boord die zeiden: “he Koen, we wisten niet dat je broer langs zou komen?” Ik bedacht..mijn broer? Hoe bedoel je? Ja, er staan een heer en dame op de keyside te wachten (buiten) op je! Ik dacht..”Neeee he, dit gaan ze me geen tweede keer aandoen” hihi! De eerste keer was namelijk als een verrassing dat mijn broertje en zijn vriendin langskwamen in Gran Canaria, en nu staat mijn oudste broer en zijn vriendin me op te wachten buiten. Ik natuurlijk als een SPEER naar buiten rennen..en Jaaaaaaa, daar waren ze. Helemaal bepackt als backpakkers waren ze een rondrit aan het maken door diverse locaties in en om Malaysia, o.a. Thailand en diverse eilanden! Echt helemaal GEWELDIG NATUURLIJK! Ik stond echt zoooo verbaasd voor een tweede keer. Het wend ook niet als mensen spontaan zomaar aan de andere kant van de wereld even voor je staan. Het was echt een hele leuke verrassing en we brachten 4 dagen gezamelijk door terwijl ik natuurlijk ook mijn werk aan boord en vanaf boord te doen had. Het was juist leuk dat ze mijn leven aan boord echt konden ervaren en dat ze ook mee gingen met de ritjes die ik bijv naar het vliegveld had! Het was een ontzettend leuk weerzien en we hebben een goede tijd met elkaar gehad. Het bijzondere is dat je elkaar weerziet aan de andere kant van de wereld en dat ze de tijd en energie nemen om mij te komen bezoeken. Dat waardeer ik ontzettend.

Nu dat we al weer een aantal weken in Penang zijn is het leven hier me ook steeds meer eigen geworden. Contact met locale mensen aan boord maar ook onderweg tijdens het rijden of op het vliegveld. De openheid, vriendelijkheid en gastvrijheid waardeer ik ten zeerste en alles is zo lekker met accent en achter alles wordt er wel een extra sleng..woord voor Laaaaa gebruikt.. Relax Laa, everything okay laaa!

GOD STAAT BOVEN ALLE TIJD!

Lieve medelezers van Survivalkoen,
ik waardeer het enorm om zo nu en dan de betrokkenheid van mensen te ervaren. Dat is niet vanzelfsprekend voor een jongen die 2 jaar uit het oog is. Het doet me goed dat er mensen achter mij staan door gebed, medeleven en een trouwe thuis gemeente.

Door de tijd heeft er 1 in mijn leven niet stilgestaan. Mijn Liefhebbende Vader in de Hemel is met mij aan de slag gegaan om Zijn Manjefieke plan met Mij door te blijven voeren en dan kan het niet anders of dit heeft zijn uitwerking in en door mij leven heen. Als deze Heer dat in mijn leven kan doen dan weet ik zeker dat dit voor jou ook mogelijk is. Ik hoop en bid dat je dit als lezer mag begrijpen en het mag gaan ervaren dat dit ook voor jou weg gelegd is.

Door al deze ervaringen merk ik heel sterk dat ik nooit meer de persoon ben van anderhalf jaar geleden, Nee de Heer is aan mij gaan werken en dit heeft dagelijks invloed op de mensen om mij heen. Vaak genoeg zijn we daar met onze gedachten niet bij, maar wij als navolgers van Hem hebben invloed op de mensen met wie we omgaan.

Ik hoop dat je echt in je leven mag ervaren dat er een God is die om je geeft.
Dat er een liefdevolle vader is die jou van waarde vind en jou de moeite waard vind om tijd voor te maken.

Vizak – Deze plaats in India heeft op mij echt wel indruk gemaakt.
De Heer heeft mij in laten zien dat India een Uniek land is.
Het is een land dat met niets anders kan worden vergelijken.
De eerste haven in India in Kochin was het echt moeilijk voor mij.
Dagelijks zoveel mensen aan boord dat was ik wel gewend maar de hele cultuur en de omgang met elkaar dat was ik niet gewend. Het is Zooo ontzettend Intens om in India te kunnen leven, het is zo Overweldigend aan zoveel mixen door elkaar heen. De mensen zijn heel sociaal, maar daarnaast is de structuur van regelgeving en werken heel anders en veel moeilijker als je als Westers ingesteld persoon in India komt. Door de tijd heb ik steeds meer rust mogen ervaren van God en zelfs begrip mogen krijgen voor de mensen. In Vizak de 2e haven die we mochten aandoen met de Logos Hope heeft me in veel dingen doen verbazen. In Vizak begon ik aan mijn nieuwe baan aan boord als shipsdriver, business Centre en Servicedesk. Het is heel anders en verfrissend om de Ministrie op deze manier te mogen zien vanuit een heel andere invalshoek. Dagelijks contact met de mensen die nieuw aan boord komen door ze op te halen van het vliegveld, of ik ben de laatste persoon die de mensen aan boord zien omdat ik ze wegbreng naar het vliegveld. Tussendoor kom ik heel veel in contact met de locale mensen van Vizak. Met de Immigratiedienst, met de Shipagenten, met de Haven autoriteiten, met de mensen die buiten wachten om aan boord te komen. Alles bij elkaar een hele nieuwe tijd voor mij waar ik echt naar uit kijk.

Na een Intensieve haven als Vizak in India zijn we aan het einde gekomen vandaag van ons bezoek aan India. Vanaf morgen hopen we te gaan varen naar een nieuw avontuur, naar een nieuw wereldgedeelte..Malaysie!

De afgelopen periode is er weer aardig wat de revue gepassseerd!

Gall (Sri Lanka): Een hele andere haven in Sri Lanka. Dit gebied staat erg bekend vanwege hun geschiedenis en de invloeden van Nederland. Fort Gall is daar een heel bekend voorbeeld van. Mensen hier praten er ook over en ze vinden het erg fijn dat de Nederlanders toen in die tijd de dijken hebben gemaakt om de Fort en in het verdere gebied van deze haven. Dagelijks kwamen er weer duizenden mensen aan boord van de Logos Hope. Het record staat nu op meer dan 16.000 bezoekers op 1 dag!

Hambatota: Dit is de aller nieuwste haven van Sri Lanka en net geopend. Op uitnodiging van de president van dit land hebben we besloten ook naar deze haven te gaan. De Logos Hope is daarom ook een van de eerste schepen die in deze haven liggen. De eerste dag moesten we even bekijken of dat het druk zou worden of dat het rustig zou blijven. Gelukkig en tot onze grote verbazing kwamen er weer duizenden mensen aan boord. De verbazing was er voornamelijk omdat deze haven zover weg zit van de stad en van de bewoonde wereld.

Varen: Door diverse werkzaamheden in de machinekamer hebben we moeten besluiten om niet naar Thailand te gaan en ons na Vizak (India) te gaan richten op Malaisie.

Nu in Visak (India) door diverse oponthoud net buiten de haven van India zijn we later dan gepland aangekomen. Gelukkig zijn we nu sinds 1 dag open en we verwachten ook weer in deze haven dat veel mensen het schip weten te vinden en dat ze in contact kunnen komen met de bemanning en dat vooral God ze in laat zien hoe HIJ hier aan het werk is door gewone heel normale mensen over de hele wereld vertegenwoordigd.

Beste Survivalkoen Lezers,

Kochi India: We zijn al weer geruime tijd in India en het is een uniek land. Er wonen hier 1.2 Biljard mensen en in Nederland rond de 17 Miljoen.
India is verdeeld in heel veel verschillende staten/provincies en elke staat heeft zijn eigen taal. Er zijn meer dan 100 verschillende talen in  dit land en dat alles bij elkaar maakt het India als een uniek maar soms ook moeilijk land.

Logos Hope: Aan boord van de Logos Hope komen er dagelijks duizenden mensen vanuit de staat Karala. Dit is het gedeelte van India waar we ons bevinden en waar de meeste bezoekers dan ook vandaan komen. Vaak reizen bezoekers meer dan 10 uur om aan boord te komen. Het is voor hun echt een unieke gebeurtenis in hun leven die ze nooit meer vergeten. Vele gezinnen komen meestal in de weekenden aan boord. In een land als India is het gebruikelijk dat mensen niet alleen ergens naar toe gaan, maar dat ze hun complete familie/gezin daarin betrekken en er zo dus een familiedag van maken. In mijn werk aan boord moet ik met regelmaat echt nog wennen aan deze cultuur. Er zit zo’n verschil in het feit als je mensen in het Internationale Cafe rustig spreekt aan een tafel of als ze in een lijn op hun beurd moeten wachten. Gebruikelijk is het ook hier dat mensen gerust voor elkaar gaan in een lijn en dat ze ook echt niet vreemd naar elkaar kijken als je bijvoorbeeld voorgaat. Hierin merk ik aan mezelf als Westers persoon dat ik graag de mensen in een gestructureerde vorm naar de Cashdesk wil begeleiden en dat ze hun bestelling doen en ook wachten op hun bestelling.
Mensen zijn niet geduldig hier maar dat ligt ook in hun natuur/karakter en hun cultuur. Ik merk op het gebied van Sociale Vaardigheden dat ze heel vriendelijk/open maar ook verlegen zijn. Op het gebied van Eten/drinken en daarvoor moeten wachten op hun beurd, dat ligt toch een heel stuk moeilijker. Ik merk dat door de duizenden mensen die het schip hebben bezocht de afgelopen tijd dat ik behoorlijk moe ben geworden van de vele indrukken. Gelukkig helpt en begeleid God me hierin en Hij leert me ook diverse lessen hierin. Eenmaal in contact met de locale mensen verloopt het heel goed en zijn we echt heel benieuwd hoe het schip en haar bemanning in elkaar zitten.

Sabbath Week: Vorige week hebben we een Sabbath Week gehad. Dit is een week van Reflectie en stilstaan bij God. Even alles laten voor wat het is, en rustig stilstaan bij datgene dat God door ons heen wilt doen. Leren luisteren naar Zijn Stem en het alleen van Hem verwachten. Als bemanning waren we erg toe aan een “rust” week helemaal na de droogdock periode en onze eerste haven in India. Persoonlijk heb ik heel intens gemerkt dat God met me aan de slag is gegaan die week en mede ook de tijd daarvoor. Ik had me voorgenomen om een hele relaxte week te hebben en niet echt dingen te ondernemen. In zekere zin heb ik ook echt wel een rustige tijd gehad, maar daarnaast heeft God ook duidelijk van zich laten spreken. Hij wilde mij zaken in mijn leven laten inzien en wat Hij van mij daarin verwacht. Hij wil dat ik Hem navolg en Hem nog meer leer te vertrouwen en te dienen. Het is zo geweldig dat Hij geen genoegen neemt met alleen de persoon die ik ben, maar dat Hij bezig blijft om mij te vormen en te kneden to Zijn Beeld.

In mijn persoonlijke leven aan boor en helemaal in India vind ik het op dit moment echt een uitdaging om de locale mensen te blijven zien met de liefhebbende Ogen van God! De mensen zijn aardig en je kan ook gemakkelijk een gesprek met ze aanknopen, maar als ze wachten in een lijn voor een bestelling die ze hebben gegeven in het I-Cafe dan zijn ze toch wel heeeel anders. Soms is het aan ons om ze dan even terecht te wijzen en dat doe ik dan ook vanuit mijn Liefde die ik voor hen wil hebben. Persoonlijke gesprekken aan een tafel in het I-Cafe verlopen voorspoedig en dan ervaar ik JUIST God’s aanwezigheid in het gesprek. Alles omvattend ervaar ik dus zeker God’s presence (aanwezigheid), maar daarnaast zie je in de ogen van de mensen zoveel verwarring..verwarrig van de verschillende geloven, rituelen etc. En dan wil ik zoooo graag en daar bid ik ook om dat ze LOS gemaakt mogen worden hiervan in hun denken en doen, en dat ze de Waarheid leren inzien op de manier die God aan hun wilt laten zien.

Willen jullie meebidden voor ons verblijf in INDIA?

Beste mensen,

Er zijn weer heel wat zaken voorgevallen de afgelopen periode:

Voltooien van Droogdock: Na een hele intensieve tijd van praktische werkzaamheden met de gehele bemanning is het dan eindelijk zover. Na een periode van 2 maanden is het eerste gedeelte van de droogdock periode afgelopen. Er zijn heel wat werkzaamheden geweest in de Machinekamer en op het dek. Het was een bijzondere periode voor mezelf om samen met een team samen te werken op het dek. Het is geweldig om te ervaren hoe we samen toch een team kunnen zijn en dat we er samen een mooi resultaat van hebben gemaakt. Een mooi grijsgeschilderd dek dat er mag zijn!

Varen naar India: Toen was het zover!! Na deze intensieve periode was de dag aangebroken om ons klaar te gaan maken voor het varen naar India. Dit is een vaart van 1,5 dagen. Voordat we daadwerkelijk konden vertrekken moesten de laatste testen worden uitgevoerd en er moesten nog heel wat handelingen/veranderingen plaatsvinden. Echt zo UNIEK is het om te zien en te ervaren dat God deze mensen op HUN plaats heeft geplaats. De professionele mensen die hun papieren hebben om met machines te kunnen werken en die officieren zijn van de machinekamer of van het dekpersoneel. Na de laatste testen was het schip zover.. WE KONDEN VAREN!!

Eenmaal uit de haven van Colombo onderweg naar Kochi was het zoooo’n heerlijk gevoel om weer even in de wind te kunnen staan terwijl de golven in beweging zijn. Het was zo’n opluchting voor iedereen en een ieder keek er echt naar uit om weer te gaan varen. Echt zo intens dat het dan leeft om gewoon weer op het water te kunnen zijn.

Kochi: Jaaa we zijn in India. De eerste indrukken van India.
Massief, massaal, druk en erggg veel mensen! Het was eigenlijk gewoon een Overload aan mensen. Erg lange rijen met mensen die buiten wachten om binnen te mogen komen. Dagelijks zijn we open van 10.00-20.00 uur.
Gemiddeld per dag komen er zo’n 5.000 mensen aan boord. De locale mensen zijn vriendelijk om mee te praten maar ze zijn ook erg stellig in hun meningen.

I-Cafe: We zijn weer helemaal in Minnistry en dat betekent voor mij weer terug naar mijn gewone plek..het Internationale Cafe. Ik vind het weer erg positief om bezig te zijn met het serveren en dienen van de locals. Ik heb al wel gemerkt dat het echt een uitdaging is om met de Indiers om te gaan als ze in een rij moeten wachten op hun bestellingen. Dat is een punt van aandacht en daar mogen jullie als lezers van deze website ook voor BIDDEN als jullie dat willen. Persoonlijk stel ik dat heel erg op prijs omdat ik vooral in India merk hoe de geestelijk nood is. De mensen hebben “honger” naar lectuur, kennis en God in hun hart.

De kernzaken van de afgelopen week:

Nu is de periode van Challenge Teams over en iedereen is weer terug gekeerd naar het schip. Ook ons team dat samenwerkte met Youth For Christ kwam terug naar de Logos Hope met diverse indrukken. Geweldig is het om te ervaren dat je alle 400 mensen van de gemeenschap weer kunt zien en ook hun belevenissen van de afgelopen tijd kunt horen. Tijdens de zondagservice zijn er ook diverse getuigenissen en avonturen gedeeld door diverse teams.

Iedereen is nu wel weer terug aan boord en het schip is ook weer opengegaan voor het publiek in Colombo, maar het schip zit eigenlijk nog in droogdock fase.
Wel is het schip weer in het water en niet in het droogdock, maar de werkzaamheden waar we nog mee bezig zijn om het schip weer up to date te brengen voor het varen dat is nogal wat. Ikzelf werk deze periode op het deck van de Logos Hope. Elke dag in de velle zon lekker praktisch bezig zijn met een team van mensen.
Ik ben nu dagelijks aan het negalgangen, wyerbrassen, tinnen en verven. Het kost heel wat tijd maar je ziet resultaat en dat geeft een extra stimulans om door te blijven gaan. Het is geweldig om ook te ervaren hoe mooi het is om weer in een team te werken samen voor een doel met verschillende karakters en achtergronden.

Persoonlijk gaat het goed met mij, ik ervaar Gods hulp dagelijks in de dingen die ik mag ondernemen. Het blijft voor mij met regelmaat nog verbijsterend om te mogen ervaren hoeveel HOOP eruit gaat van het werk dat de Logos Hope mag doen. Ga naar alle naties van de wereld en maak MIJ bekend. We mogen dit uitdragen met 400 verschillende mensen en met zoveel diversiteit aan talenten en gaven.

Ik wil ook een ieder thuis in Nederland blijven bedanken voor jullie gebeden en support om samen achter dit project te staan.
Dank U wel.